“SCHRIJVER”:  JASMIJN A.

Iris Koops heeft zowel een HBO, als een universitaire studie afgerond. Na haar WO-studie organisatiepsychologie heeft zij in het bedrijfsleven en bij de semi-overheid gewerkt als adviseur, Hoofd personeelszaken en coach. Daarna heeft zij enkele jaren een eigen bedrijf gehad op het gebied van personeelszaken en coaching. Rond 2009 besloot ze het roer om te gooien en zich als ervaringsdeskundige volledig in te zetten voor het bekender maken van de impact van narcistische mishandeling, zij richtte in 2013 stichting het verdwenen zelf op en schreef meerdere boeken. Het netwerk dat aan haar stichting verbonden is, bestaat uit ruim 30 psychologen, therapeuten en coaches.

In 2013 richtte ik het Verdwenen Zelf op. Tot een aantal jaren daarvoor zat ik nog midden in een jarenlange zoektocht. Ik ben twintig jaar bezig geweest om uit te vinden wat er met me aan de hand was. Het ging eigenlijk altijd slecht. Ik heb diverse therapieën uitgeprobeerd. Therapeuten verwezen me bijna altijd terug naar mezelf; ik zou verkeerd met dingen om gaan. Ik werd verantwoordelijk gesteld voor mijn eigen symptomen. Natuurlijk ben je zelf verantwoordelijk voor hoe je met je eigen symptomen om gaat, maar stellen dat je ze zelf gecreëerd hebt gaat wel erg ver. Dit zou hetzelfde zijn als tegen een patiënt met een hersenschudding zeggen dat hij echt beter moet proberen te focussen. Eindelijk vond ik een therapeut die een diagnose kon stellen en zijn behandeling daar op baseerde, waardoor ik mijn probleem kon gaan aanpakken! Nu ik eenmaal begreep waardoor ik zo beschadigd was, ging ik alles lezen over trauma en dissociatie. Ik zocht het internet af voor goede informatie over narcisme, en ontdekte dat er in Nederland weinig goede informatie beschikbaar was. Daarover kan je van mening verschillen, maar de informatie die mij destijds enorm geholpen heeft kwam uit de Verenigde Staten en Ierland, zie de links. Ik schreef de teksten voor deze website (vaste pagina’s) en twee boeken en deed dit naast allerlei andere activiteiten die bij onze organisatie en diensten horen.

Gedurende de twintig jaar dat ik eerder vertwijfeld rondliep heb ik o.a. een universitaire studie afgerond en als manager en coach bij verschillende bedrijven gewerkt. Vraag me niet hoe ik het gedaan heb. Ik was er zo van overtuigd dat er iets grondig met me mis was, dat ik alleen door heel goed te functioneren iets goed kon maken. Dat lukte gelukkig steeds minder, tot het gewoon niet meer ging. Mijn symptomen werden heviger en mijn ziel begon me steeds harder terug te roepen. De laatste jaren leef ik steeds meer vanuit mezelf; ik ben weer terug in mijn lijf.