SCHRIJVER:  “BEPPIE VERMEULEN”

Over de auteur

Beppie Vermeulen (1960) werkte jarenlang in de horeca. Zij kreeg te maken met een narcistische partner en heeft zich van hem losgemaakt. Ze is daardoor geworden wie ze is.  Nu helpt ze vanuit haar praktijk Kabebe andere slachtoffers van narcisme om hun eigenheid en veerkracht terug te vinden. Haar eigen ervaringen en de trainingen die zij volgde zijn daarvoor een solide basis.  Beppie woont in Boskoop en heeft een dochter, een zoon en drie kleinkinderen.

Het boek is verkrijgbaar als softcover/paperback. Dagboekfragmenten worden afgewisseld met praktische tips rond het loskomen van een narcist. Over hoe te handelen in de gesprekken met advocaten, instellingen, mediators, artsen. Voor hen is het belangrijk om de signalen van slachtoffers te herkennen en op waarde te schatten. En de tactieken van een narcist te doorgronden. Het boek is hier helpend bij.

Over het boek:

Het is gelukt! Je bent met bloed, zweet en tranen vertrokken bij je narcistische partner. Een nieuw leven lonkt. Maar helaas. Je bent niet zomaar uit de problemen. Nu begint het pas, de worsteling met advocaten, rechtbanken, verzekeringsinstanties en noem maar op. Ook je ex-partner laat je niet los. Vuile mafketel belicht een andere kant van narcisme. En laat zien wat een positieve, out-of-the-box benadering teweeg brengt. Ook Beppie was slachtoffer, maar heeft zich nooit zo gedragen.

Het precieze moment kan ik nog aanwijzen. Het was op mijn veertigste verjaardag. Ik kreeg een kaart met daarop de tekst: “Het leven begint bij 40!”. En ik dacht, welk leven dan?
Jarenlang zat ik opgesloten in een huwelijk waarin ik niet gelukkig was. Aan de buitenkant kon niemand zien dat ik vanbinnen mijn eigenheid kwijt was. Op die bewuste verjaardag heb ik een lijstje gemaakt van alle dingen die ik graag zou willen. En heb ik voor mezelf gekozen.

Vanaf dat moment ben ik gaan werken aan mijn – noem het maar – comeback. Dat ging niet vanzelf. Ik kwam in aanraking met narcisme, wat een grote impact had op mijn leven. Met vallen en opstaan heb ik geleerd dat wat je is overkomen je niet verder helpt. Het gaat erom wat je doet met wat je is overkomen.

Nu, ruim twintig jaar later zijn mijn kinderen volwassen en hebben zelf kinderen. En ben ik geworden wie ik daadwerkelijk ben. Ik voel al langere tijd de aanvechting om mijn verhaal op papier te zetten. Voor hen, maar ook voor jou.

In mijn zoektocht naar materiaal voor dit boek vond ik veel dagboeken terug uit die tijd. Ze waren confronterend én hilarisch. Verdrietig én hoopvol. De dingen die ik gedaan heb en dus ook weer vergeten ben. Zoals een advertentie plaatsen in een krant. Ik heb alles bewaard. Honderden pagina’s aan aantekeningen, fragmenten, correspondentie, administratie.
Ja, het is tijd om het samen te brengen en anderen, hopelijk jou ook, te helpen in het proces.